In de intercity van Rotterdam naar Utrecht zitten een Rotterdammer en een Belg tegenover elkaar.
De Rotterdammer graait in zijn jaszak en haalt er een klein plastic zakje uit, gevuld met appelpitten. Hij stopt er een paar in zijn mond en kauwt erop.
Vijf minuten later doet hij precies hetzelfde.
Vraagt de Belg:
“Zeg, waarom eet jij appelpitten?”
“Daar word je slimmer van,” zegt de Rotterdammer droog.
“Oh ja? Verkoop je ze ook?”
“Natuurlijk,” zegt de Rotterdammer. “Drie euro per stuk.”
“Doe mij er maar vijf,” zegt de Belg.
Even later zit hij tevreden te knabbelen. Dan fronst hij zijn wenkbrauwen.
“Wacht eens even… vijf pitten voor vijftien euro? Voor dat geld kan ik een hele krat appels kopen. Dan heb ik de pitten gratis.”
De Rotterdammer knikt rustig.
“Zie je wel? Het begint al te werken.”
Check ook:
