Een Nederlandse vrouw gaat alleen op vakantie naar Curaçao.
Daar ontmoet ze een gespierde lokale salsa-instructeur met een brede glimlach en perfecte witte tanden.
Al snel slaan de vonken over.
Ze dansen elke avond salsa, drinken cocktails aan het strand en eindigen uiteindelijk samen op zijn hotelkamer. Daar beleven ze vijftien dagen lang een vakantie die ze nooit meer zal vergeten.
Na hun eerste nacht vraagt de vrouw nieuwsgierig:
“Hoe heet je eigenlijk?”
De man schudt lachend zijn hoofd.
“Dat vertel ik liever niet.”
“Waarom niet?”
“Omdat iedereen altijd moet lachen als ze mijn naam horen.”
De vrouw probeert het nog een paar keer tijdens haar vakantie, maar telkens weigert hij het te zeggen.
Op de laatste avond, vlak voordat ze terug naar Nederland vliegt, geeft hij eindelijk toe.
“Oké,” zegt hij.
“Ik heet Sneeuw.”
De vrouw schiet meteen hard in de lach.
“Zie je wel!” roept de man. “Ik zei toch dat iedereen lacht om mijn naam!”
“Nee hoor,” zegt de vrouw terwijl ze tranen van het lachen wegveegt.
“Ik stel me gewoon alvast het gezicht van mijn man voor als ik straks vertel dat ik op Curaçao vijftien dagen lang elke dag twintig centimeter sneeuw heb gehad.
Check ook:
