Op een dag vindt een advocaat in het Vondelpark een oude lamp.
Hij wrijft eraan en poef! — een geest verschijnt.
Geest: “Je krijgt drie wensen. Maar er is één regel: je mag niet wensen voor méér wensen.”
De advocaat denkt diep na, fronst even en zegt dan:
“Oké… dan wens ik dat het woord floeps voortaan hetzelfde betekent als het woord wens.”
Geest: “Ehm… goed, en verder?”
Advocaat: “Vervolgens wens ik dat jouw verbod alleen geldt voor het woord wens zelf, en niet voor het hele concept dat het woord uitdrukt.”
Hij leunt achterover, glimlacht sluw en zegt:
“En tenslotte… ik floeps voor oneindig veel floeps.”
De geest zucht diep:
“Dít dus… is waarom niemand van advocaten houdt.”
Check ook:
