Bij een grote wijnhandel in Rotterdam overlijdt plotseling de vaste wijnproever. De eigenaar moet dus snel op zoek naar een vervanger.
Hij plaatst een vacature en dezelfde middag staat er al iemand voor de deur: een onverzorgde man die duidelijk meer ervaring lijkt te hebben met drinken dan met werken. De eigenaar ziet het eigenlijk niet zitten, maar om gedoe met het UWV te voorkomen besluit hij hem toch een kans te geven.
Hij schenkt een glas wijn in en zegt:
“Goed, vertel maar wat je hiervan vindt.”
De man neemt een slok, laat de wijn even door zijn mond gaan en zegt:
“Muscat, drie jaar oud. Komt uit Zuid-Frankrijk. Gerijpt in roestvrij staal. Niet geweldig, maar prima voor een aanbieding bij de supermarkt.”
De eigenaar fronst zijn wenkbrauwen.
“Oké… dan proberen we er nog één.”
Hij schenkt een tweede glas in. De man proeft opnieuw en zegt:
“Cabernet Sauvignon, acht jaar oud. Zuidwest-Frankrijk. Eikenhouten vaten. Heeft nog zeker drie jaar nodig voordat hij echt goed is.”
De eigenaar kijkt verbaasd.
“Dat klopt precies.”
Voor de zekerheid pakt hij nog een derde glas.
“En deze dan?”
De man neemt een slok en zegt meteen:
“Champagne. Hoge kwaliteit. Duur spul. Niet iets wat je bij de slijter om de hoek vindt.”
Nu weet de eigenaar het even niet meer. Hij roept zijn assistente en fluistert:
“Haal jij eens iets… bijzonders.”
Even later komt ze terug met een gevuld glas. De eigenaar schuift het naar de man.
“Laatste test.”
De man neemt een slok, kijkt naar de assistente en zegt droog:
“Blond, 26 jaar en drie maanden zwanger.”
De eigenaar schrikt zich rot.
Waarop de man zegt:
“En als ik die baan niet krijg, vertel ik ook nog wie de vader is.”
Check ook:
