Twee zwervers, een magere en een dikke, lopen samen over een landweg.
Zegt de magere:
“Hoe krijg jij het toch voor elkaar om zo’n dikke buik te hebben? Ik ben er nog jaloers op ook.”
De dikke grijnst en zegt:
“Dat zal ik je vertellen. Ik ga ergens op het platteland op een weiland zitten met een doekje. Dan wacht ik tot een koe een flinke vlaai neerlegt. Die vang ik op in dat doekje, knoop het dicht en wandel ermee naar een boerderij. Daar vraag ik netjes aan de boerin of ik mijn lunchpakketje daar mag opeten. Meestal krijg ik dan medelijden cadeau: stamppot, spek, worst… noem maar op.”
De magere zwerver denkt: dat is slim.
Dus de volgende dag doet hij precies hetzelfde.
Met een mooi dichtgeknoopt doekje onder zijn arm stapt hij een boerderij binnen.
“Boerin, mag ik hier misschien mijn lunchpakketje opeten?”
De boerin glimlacht vriendelijk:
“Natuurlijk, ga maar lekker in de keuken zitten.”
De magere zwerver gaat aan tafel zitten en vouwt trots zijn doekje open.
De boerin kijkt na een paar seconden over zijn schouder en roept richting de schuur:
“Jan! Loop eens even naar de stal en haal een verse… deze is al helemaal uitgedroogd!”
Check ook:
