Trage Larry stond in het hele dorp bekend om één ding: hij was zo traag dat mensen spontaan gingen gapen als hij nog maar een stap zette.
Op een avond strompelt hij door de rosse buurt. Zodra de dames hem spotten, gooien ze razendsnel hun gordijntjes dicht en draaien de deuren op slot. Ze weten: als Larry binnenkomt, duurt het uren.
Maar één meisje was nét even afgeleid, en jawel hoor: Larry schuifelt naar binnen.
De vrijpartij begint… en eindigt voorlopig niet. Anderhalf uur later ligt ze hijgend en bezweet naar adem te happen, terwijl Larry rustig zegt:
“Je gaat me nu een hele tijd niet meer zien.”
Waarop zij uitgeput vraagt:
“Hoezo? Ga je eindelijk naar huis, Larry?”
“Nee,” grijnst hij. “Ik ga u van achter nemen.”
