Het internet heeft weer een nieuw discussiepunt gevonden, en dit keer draait het om iets dat ons allemaal weleens overkomt: ongepaste berichtjes op onmogelijke tijdstippen. In dit geval is het een huisgenoot die vanaf Bali een bericht stuurt in het holst van de nacht, wat leidt tot een online debat over tijdszones, fatsoen en de eeuwige strijd tussen ochtend- en nachtbrakers.
Tijdsverschil met Bali: een onoverkomelijke hindernis?
Voor de onwetenden onder ons: het tijdsverschil met Bali is acht uur later dan in Nederland. Dit betekent dat als je in Nederland lekker ligt te dromen over een tropisch eiland, je huisgenoot op dat eiland al volop aan de dag is begonnen en op het lumineuze idee komt om een uiterst urgente kwestie te bespreken: kussens in de berging. In het gedeelde WhatsApp-gesprek (dat inmiddels het internet in vuur en vlam zet), wordt een huisgenoot midden in de nacht uit haar slaap gerukt door een vriendelijk doch enigszins onhandig getimede vraag: “Kun jij even wat kussens afgeven aan iemand?”
“Ik lag net te slapen” – een bescheiden verzoek of een frontale aanval?
De Nederlandse huisgenoot reageert over het algemeen best beschaafd. Ze bevestigt dat ze thuis zal zijn en kan helpen, mits de berichtjes in de toekomst niet meer midden in de nacht worden verstuurd. Op zich een redelijk verzoek, nietwaar? Maar dat is buiten de waard gerekend! De Balinese boodschapper is not amused en laat weten dat ze natuurlijk niet kan ruiken dat haar huisgenoot haar telefoon aan heeft staan. En zo ontstaat een klassiek passief-agressief meningsverschil:
- De een vindt dat het tijdsverschil met Bali een geldig excuus is om op ongepaste tijdstippen berichten te sturen.
- De ander vindt dat fatsoen en een beetje inlevingsvermogen betekenen dat je misschien even nadenkt voordat je om 02:50 uur iemand wekt met een kussenkwestie.
Spoiler alert: de tweede persoon wint deze discussie op basis van gezond verstand, maar dat weerhoudt de ander er niet van om beledigd te zijn.
“Maar ik vind je reactie lastig” – een nieuwe dimensie van slachtofferschap
Wanneer de slaperige huisgenoot duidelijk maakt dat ze niet wakker gemaakt wil worden voor kussenlogistiek, ontstaat de echte escalatie. De Balinese afzender voelt zich persoonlijk aangevallen en reageert met de klassieker: “Ik snap het tijdsverschil, maar ik vind je reactie persoonlijk best lastig mee om te gaan.” Ah ja, de klassieker: het probleem is niet het feit dat ik je om 02:50 uur wekte, maar dat jij daar niet met een glimlach op reageert.
Toppunt van iemand die weigert verantwoordelijkheid te nemen
Dit deel van het gesprek heeft inmiddels een cultstatus bereikt, omdat het het toppunt is van iemand die weigert verantwoordelijkheid te nemen voor haar acties. In plaats van te erkennen dat ze misschien gewoon had kunnen wachten met appen, verlegt ze de schuld naar de persoon die uit haar slaap is gehaald. Dat is het moment waarop de wakkergemaakte huisgenoot besluit dat het klaar is met de beleefdheid. Met een goed geplaatste ‘wtf’ en een scherpe analyse van de situatie, maakt ze duidelijk dat het tijdsverschil met Bali geen vrijbrief is om het fatsoenlijke app-tijdstip te negeren.
Zet je telefoon op stil en leer grenzen stellen
De moraal van dit verhaal? Het tijdsverschil met Bali mag dan acht uur zijn, maar fatsoen en respect voor iemands slaapritme zouden universeel moeten zijn. En als je toch het risico loopt om iemands nachtrust te verstoren, wees dan niet beledigd als diegene je vraagt om dat de volgende keer niet te doen. En als je huisgenoot na een redelijke opmerking boos wordt omdat ze liever ’s nachts over kussens wil praten? Dan is het misschien tijd om haar succes te wensen met haar kussens en even lekker je eigen ding te doen. Want slaap is heilig. Zelfs als je op Bali zit.
Check ook:
