Een vrouw stapt een chique Nederlandse bank binnen en wil een spaarrekening openen.
“Dat komt goed uit,” zegt de medewerker. “We hebben momenteel een actie. Als u €10 stort, krijgt u een gratis smartwatch.”
De vrouw glimlacht.
“Leuk, maar ik wil eigenlijk meteen €100.000 contant storten.”
De medewerker verslikt zich bijna en rent direct naar de directeur.
Even later verschijnt de bankdirecteur persoonlijk.
“Goedemorgen mevrouw. Mag ik vragen hoe u aan zo’n bedrag komt?”
“Door weddenschappen,” antwoordt de vrouw. “Sterker nog, ik wil er best eentje met u afsluiten.”
De directeur lacht.
“Vertel.”
“Ik wed €100.000 dat uw oren volgende maand maandagochtend precies even groot zijn.”
De directeur denkt even na. Natuurlijk zijn zijn oren niet veranderd tegen die tijd.
“Deal.”
Er wordt een contract opgesteld en beide partijen tekenen.
Op maandagochtend verschijnt de vrouw op de afgesproken tijd, samen met een onbekende man.
“Wie is dat?” vraagt de directeur.
“Mijn getuige.”
De directeur glimlacht zelfverzekerd.
“Nou, ik kan je alvast vertellen dat mijn oren nog precies hetzelfde zijn.”
“Dat geloof ik graag,” zegt de vrouw. “Maar voor de zekerheid wil ik ze even van dichtbij bekijken.”
De directeur stemt toe.
Terwijl de vrouw zijn oren inspecteert, ziet hij ineens dat haar getuige lijkbleek wordt en bijna van zijn stoel valt.
“Wat is er met hem aan de hand?” vraagt de directeur.
De vrouw haalt haar schouders op.
“O, niets bijzonders.”
“Hoezo?”
“Dat is een vriend van mij. Ik heb vanochtend met hem om €200.000 gewed dat ik vóór half tien de oren van een bankdirecteur zou vasthouden.”
Check ook:
