Jan komt met zijn vader mee naar een paardenveiling.
De geur van stro en paarden hangt in de lucht, en overal staan mensen te praten over prijzen, stambomen en spiermassa.
Zijn vader loopt van paard naar paard. Hij voelt aan de benen, kijkt in de mond van het dier, klopt op de flank en mompelt af en toe iets als:
“Ja, deze ziet er sterk uit… goeie bouw, mooie spieren.”
Jan kijkt met grote ogen toe en probeert te begrijpen wat zijn vader precies aan het doen is. Na een tijdje vraagt hij nieuwsgierig:
“Pap, waarom doe je dat eigenlijk allemaal?”
Zijn vader lacht even en zegt:
“Nou jongen, ik moet controleren of het paard gezond is en in goede conditie voordat ik het koop. Je kijkt naar de benen, de borst, de rug… dat zegt veel over de kwaliteit.”
Jan knikt nadenkend en kijkt even om zich heen. Dan zegt hij met een serieus gezicht:
“Oh… oké.”
Een paar seconden stilte. Dan kijkt hij zijn vader weer aan en zegt droog:
“Pap… denk je dan dat de postbode mama wil kopen?”
Check ook:
