Een vrouw hield thuis altijd een oud kastje op slot. De sleutel droeg ze constant bij zich en ze verbood haar man daar ook maar één blik in te werpen. Natuurlijk was hij nieuwsgierig, maar uit respect voor haar privacy liet hij het zo. Jaren gingen voorbij, hun huwelijk duurde al meer dan veertig jaar.
Op een dag werd de vrouw ernstig ziek. Op haar sterfbed keek ze haar man aan en zei zachtjes:
“Lieve schat… het is tijd dat je ziet wat er in dat kastje zit. Hier is de sleutel.”
De man, licht trillend van nieuwsgierigheid, opende het kastje. Tot zijn verbazing vond hij een plastic zakje met drie knikkers en daarnaast een flinke stapel contant geld.
Hij liep terug naar zijn vrouw en vroeg:
“Oké… drie knikkers snap ik nog niet helemaal, maar wát betekent dit allemaal?”
Ze zuchtte en zei:
“Elke keer dat ik je bedroog, legde ik een knikker in dat kastje.”
De man knikte langzaam.
“Nou… drie keer in veertig jaar, dat kan ik je misschien nog vergeven. Maar wat is dan al dat geld?”
Waarop zijn vrouw glimlachte:
“Telkens als het kastje vol was, verkocht ik de knikkers op Koningsdagrommelmarkt.”
Check ook:
