Een vrouw was met haar vriendinnen naar een reünie geweest.
Voordat ze vertrok, had ze haar man nog plechtig beloofd dat ze stipt om twaalf uur thuis zou zijn.
Maar ja… gezellige mensen, drankjes, muziek, bitterballen, nog wat drankjes…
voor ze het wist was het drie uur ’s nachts en kwam ze straalbezopen thuis.
Toen ze voorzichtig de voordeur opende, hoorde ze meteen de koekoeksklok in de gang:
“Koek-koek, koek-koek, koek-koek.”
Ze dacht direct: Als mijn man dat hoort, ben ik gezien.
Dus in een geniale dronken ingeving riep ze snel nog negen keer extra:
“Koek-koek! Koek-koek! Koek-koek! Koek-koek! Koek-koek! Koek-koek! Koek-koek! Koek-koek! Koek-koek!”
Heel tevreden met haar eigen slimheid kroop ze zachtjes naast haar man in bed.
Ze lag nog even trots te glimlachen en dacht: Netjes opgelost. Die heeft echt niks door.
De volgende ochtend, tijdens het ontbijt, vroeg haar man ineens:
“Hoe laat was jij vannacht eigenlijk thuis?”
Ze nam een slok koffie en zei zo onschuldig mogelijk:
“Gewoon hoor, precies om twaalf uur, zoals ik had beloofd.”
Haar man knikte langzaam.
“O ja? Dan moeten we wel een nieuwe koekoeksklok kopen.”
Ze voelde direct nattigheid.
“Hoezo dat dan?”
Haar man zei:
“Nou, vannacht deed die klok eerst netjes drie keer ‘koek-koek’…
en daarna riep hij ineens: ‘Godverdomme!’
Toen nog vier keer ‘koek-koek’,
daarna hoorde ik gestommel in de gang,
toen weer drie keer ‘koek-koek’,
vervolgens iemand keihard lachen,
toen weer ‘koek-koek’,
daarna een klap,
toen: ‘Au, kutkat!’
vervolgens hoorde ik iets omvallen in de hal,
toen strompelde die klok naar de slaapkamer,
liet nog één keer ‘koek-koek’ horen,
liet een scheet
en viel stil…”
Check ook:
