Een jongetje van een jaar of 9 stapt zelfverzekerd de apotheek binnen, tikt op de balie en zegt luid:
“Mag ik drie pakjes… bescherming? In small, medium en large!”
De mensen in de wachtrij draaien zich langzaam om.
De apotheker verslikt zich bijna in z’n koffie en zegt:
— “Ehh… jongen, ten eerste: niet zo schreeuwen.
— Ten tweede: dat is niks voor kinderen.
— En ten derde: laat je vader dit soort dingen zelf halen.”
Maar de jongen blijft kalm en zegt:
— “Teneerste: ik oefen voor mijn spreekbeurt, dan moet je duidelijk praten.
— Tenetweede: ik weet dat het niks voor kinderen is, het voorkómt kinderen.
— En tenederde: m’n vader blijft lekker thuis, het is voor m’n moeder. Die vertrekt morgen naar een yogaweekend met haar nieuwe vriend. En volgens mij nemen ze geen risico’s.”
Check ook:
