Leon maakte een keuze tussen zijn vriendin en hun hondje Max dat hij eens naar huis had gebracht. Leon hield heel veel van zijn vriendin die plotseling steeds last kreeg van allerlei allergene reacties zoals steeds niezen, jeukende ogen en kortademigheid. Ze bezochten de dokter en na allerlei onderzoek bleek het dat ze alergisch was voor hondenhaar. Ja, en nu was Leiden in Last, want Maxje had bij Leon en Jantien de status van een geliefd kindje gekregen.
Zware keuze tussen Max en Vriendin
De arts gaf Leon en Jantien de raad om het hondje naar een asiel te brengen. Dat was moeilijk voor hen, want ze hielden van het beestje als van een kindje waar je jaren op had gewacht. Leon vond het zwaar zijn vriendin zo te zien lijden, maar de band met het dier was zo diep dat het een zware keuze was om hem in het asiel te doen. Ook Jantien hield veel van het beestje, maar zij leed ook onder zijn aanwezigheid in huis.
Max gaat naar het asiel
Tenslotte werd de keuze gemaakt om hun hondje in een liefdevol asiel te plaatsen. Ze misten het beestje verschrikkelijk, maar sloegen zich er door heen. Leon begon met vrijwilligerswerk in het asiel waar Maxje was geplaatst en zo kon hij hem toch geregeld zien en andere dieren in nood helpen.
Kat neemt Max zijn plaats in
Leon en Jantien namen later een kat in huis waar Jantien niet allergisch voor was. De kat had geen naam of die werd misschien gewoon niet genoemd, omdat ze nooit meer zoveel van een beest wilden houden als van Max die toch niet bij hen had kunnen blijven en waardoor hun hart was gebroken. Maar dát is maar een akelige assumptie!
