De echte kinderen van Bill en Christina zijn 3 en 5 jaar oud. Daarnaast hebben ze nog vier ‘reborn’ poppen, die ze ook als hun kinderen beschouwen. Ze namen de poppen aan als kinderen na meerdere miskramen. De poppen hielpen hen psychisch door een zware periode heen, en daarom zijn de poppen nog steeds een belangrijk deel van hun gezin. Online krijgt het koppel echter een hoop haat van mensen die hen maar raar vinden.
Reborn baby’s en hun echte kinderen
De vraag is eigenlijk waarom ze 4 ‘babies’ moesten adopteren. Was eentje niet genoeg om hen over het trauma van kinderloosheid heen te helpen? Maar nou ja, ieder zijn ding. De baby zussen en/of broertjes worden elke dag ‘gevoed’ en ze gaan ook mee naar buiten. De luiers worden wel weer hergebruikt. Helemaal gek zijn de ouders nu ook weer niet. De vader en moeder van de 4 poppen en 2 echte kinderen geven in een videootje wat inzicht over het jaren hebben en koesteren van 4 babies die niet echt zijn en hun twee biologische levende kinderen. De poppen die er overigens als echte babies uitzien, worden nog steeds gekoesterd als babies.
Het echtpaar wil het opvoeden van de ‘reborn’ poppen normaliseren in plaats van hun getraumatiseerde zelf naar een psychtherapeut te brengen. Kijk, tijdens zware psychisch problemen kan je jouw nep baby’s koesteren, maar je kan er toch niet je hele leven in blijven hangen? Vreemd toch dat de mens vaak het abnormale wil normaliseren in plaats van het normale in ere te herstellen. En dat is bij dit koppel al gebeurd: Zij hebben al vijf jaar twee eigen echte kinderen, maar zijn daar psychisch niet in meegegroeid door de jaren heen.
Ochtendflesjes voor de poppetjes
“k heb zes kinderen, maar vier van hen zijn niet echt” geeft Christina toe. Ze lezen enkele opmerkingen voor, die in hun als pm zijn gestuurd. “Deze vrouw heeft therapie nodig. Welke gezonde persoon geeft 4 poppen dagelijks een ochtendflesje…dit is het meest absurde dat ik ooit heb gezien!” Een bezorgd persoon die hun dm’s binnen slipte, zei zich bezorgd te maken over de zorg die de moeder aan haar echte kinderen geeft. “Wat een vreemd ziektebeeld!” voegde ze eraan toe. Waarop Bill suggereerde dat zij het met haar neus in de lucht (vertaal: met stinkende verbeelding) zou hebben geschreven.
‘Ik zorg goed voor mijn echte kinderen’
Christina vertelt dat het ook de bedoeling is dat de poppen therapeutisch werken, maar dat ze hun doel letterlijk voorbij geschoten zijn, ziet ze niet. Christina zegt daarvan, dat ze heel goed voor haar echte kinderen zorgt en wat de mensen hebben gezien maar een klein stukje was van haar dag dat ze hadden gefilmd. “Ik ben helemaal vol van mijn dochters”, zegt ze. — Maar waarom maak je een stukje van je leven wereldkundig dat jouw psychisch probleem aan de hele wereld toont als je niet op zoek bent naar een oplossing?
Gek op pasgeboren baby’s
“Reborn babies hebben komt altijd voort uit trauma. Deze mevrouw heeft therapie nodig om haar miskramen te verwerken” is de zinnige reactie van een vrouw, waarop Christina nadenkend (van ja) knikt. En als je goed luistert naar licht psychisch gestoorde mensen, hoor je altijd wel iets, dat wat over hun ziekte verklapt. Ze zegt: “Al hadden we geen kinderen verloren, zou ik waarschijnlijk toch met poppen bezig zijn, omdat ik gek ben op pasgeboren baby’s.”
Bizar” schrijft iemand, waarop Bill adrem reageert met: ga dan van het internet af, want er zijn zeer bizarre dingen daar aanwezig. “Wij zijn de reborn familie”, zegt hij trots “en we veranderen onszelf voor niemand”. En de gekken zijn de wereld nog niet uit constateren we maar weer.
Check ook:
