Drie stieren staan in een weiland op een boerderij ergens in Friesland.
De boer heeft net verteld dat er een nieuwe stier aankomt.
De eerste stier zegt:
“Ik loop hier al vijf jaar rond. Die nieuweling blijft met zijn poten van mijn honderd koeien af.”
De tweede stier knikt.
“Ik sta hier al drie jaar. Ik heb hard gewerkt voor mijn vijftig koeien. Die geef ik echt niet zomaar weg.”
De derde stier, nog jong en wat kleiner, zegt:
“Ik ben hier pas een jaar, maar die tien koeien van mij blijven ook gewoon van mij.”
Op dat moment rijdt er een enorme vrachtwagen het erf op.
De laadklep gaat open.
Langzaam stapt de grootste stier die ze ooit hebben gezien naar buiten.
Hij is gigantisch. Zijn spieren lijken uit staal gemaakt en bij elke stap trilt de grond onder zijn hoeven.
De eerste stier slikt even.
“Weet je… als je er goed over nadenkt, heb ik eigenlijk best veel koeien.”
De tweede stier knikt snel.
“Ja, ik ook. Een beetje delen kan geen kwaad.”
Dan kijken ze naar de derde stier.
Die staat met zijn hoeven in de grond te graven, snuift luid en schudt agressief met zijn kop.
De eerste stier roept:
“Jongen, doe rustig! Je krijgt een pak slaag waar je nooit meer van opstaat!”
De tweede stier zegt:
“Laat hem gewoon wat koeien afpakken en blijf leven!”
De derde stier antwoordt:
“Maak je geen zorgen. Hij mag al mijn koeien hebben.”
De andere twee halen opgelucht adem.
Waarop de derde stier zegt:
“Ik wil alleen even zeker weten dat hij weet dat ik een stier ben.”
Check ook:
