Een politieagent staat op zaterdagavond met zijn dienstauto vlak bij een druk café.
Het is inmiddels twee uur ’s nachts en de agent houdt de bezoekers goed in de gaten.
Plotseling komt er een man naar buiten die nauwelijks op zijn benen kan staan.
Hij struikelt over de stoep, botst tegen een lantaarnpaal en laat zijn autosleutels vallen.
De agent kijkt geïnteresseerd toe.
De man kruipt bijna over de parkeerplaats en probeert bij verschillende auto’s zijn sleutel in het slot te steken.
Geen enkele deur gaat open.
Uiteindelijk vindt hij zijn eigen auto.
Hij stapt in, zet de radio aan, doet de lichten aan en vervolgens weer uit.
Ondertussen verlaten tientallen andere bezoekers het café.
De parkeerplaats loopt langzaam leeg.
Na bijna een kwartier start de man eindelijk zijn auto.
Hij rijdt heel voorzichtig weg.
De agent aarzelt geen moment en zet direct zijn zwaailichten aan.
‘Goedenavond, meneer. Wilt u even blazen?’
De man knikt.
Hij blaast in het apparaat.
De agent kijkt verbaasd naar het resultaat.
Nul komma nul.
‘Dat kan niet!’ zegt hij. ‘Ik heb u net een kwartier lang gevolgd. U was zo dronken als een tor!’
De man glimlacht.
‘Nee hoor, agent.’
‘Maar waarom liep u dan zo te zwalken?’
‘Omdat ik vanavond de aangewezen afleider was.’
Check ook:
