Een boer van het platteland wint een prijsvraag en mag een keer meevliegen in een straaljager van de luchtmacht.
Nog nooit heeft hij gevlogen, laat staan in zo’n supersnel toestel.
Zodra ze zijn opgestegen, besluit de piloot indruk te maken.
Hij maakt een messcherpe bocht naar rechts.
Het boertje blijft opvallend rustig en zegt alleen:
“Dat had ik gedacht.”
Even later trekt de piloot het toestel loodrecht omhoog. Daarna duikt hij met hoge snelheid naar beneden en trekt op het allerlaatste moment weer op.
Het boertje zegt opnieuw:
“Dat had ik gedacht.”
De piloot begint zich te verbazen.
“Hoe kan hij nou steeds weten wat ik ga doen?”
Hij besluit alles uit de kast te halen en maakt een perfecte looping.
Als ze weer recht vliegen, klinkt ineens:
“Dat had ik níét gedacht.”
Na de landing stapt de piloot nieuwsgierig op de boer af.
“Vertel eens… hoe wist u steeds wat ik ging doen?”
De boer schudt zijn hoofd.
“Nee hoor, dat bedoelde ik helemaal niet.”
“Dat ik in mijn broek zou schijten… dát had ik gedacht.”
“Dat ik ook nog in mijn broek zou plassen… dát had ik óók gedacht.”
Hij kijkt de piloot aan en zegt:
“Maar dat het langs mijn gezicht naar beneden zou lopen… dát had ik níét gedacht!”
Check ook:
