Een oudere vrouw van 78 jaar koopt voor het eerst in haar leven een puzzel.
Tenminste, dat denkt ze.
Op een zondagochtend belt ze haar buurman Jan.
‘Jan, zou je me misschien even kunnen helpen? Ik ben al uren met een puzzel bezig, maar ik kom er niet uit.’
‘Natuurlijk, mevrouw De Vries. Wat voor puzzel is het?’
‘Nou, er staat een haan op de doos.’
Jan denkt even na.
‘Een haan? Hoeveel stukjes heeft die puzzel?’
‘Geen idee. Het zijn er honderden en ze hebben allemaal van die rare vormen.’
Jan besluit langs te gaan.
Wanneer hij binnenkomt, zit de vrouw aan de keukentafel.
‘Gelukkig ben je er, Jan! Ik word helemaal gek van dat ding.’
Jan loopt naar de tafel en kijkt naar de inhoud.
Hij kijkt naar de doos.
Daarna kijkt hij weer naar de tafel.
Hij haalt diep adem.
‘Mevrouw De Vries, ik denk dat we eerst maar eens een kopje thee moeten drinken.’
‘Waarom? Kun je de puzzel niet oplossen?’
Jan legt voorzichtig een hand op haar schouder.
‘Luister, ik heb een voorstel. We doen al die cornflakes gewoon weer terug in de doos en dan praten we hier nooit meer over.’
Check ook:
