Ik zat in de wachtkamer van mijn nieuwe tandarts.
Aan de muur hing zijn diploma met zijn volledige naam erop.
Ineens herinnerde ik me een lange, knappe, donkerharige jongen met precies dezelfde naam. Hij zat zo’n 25 jaar geleden bij mij op de middelbare school.
Zou het echt dezelfde jongen zijn op wie ik vroeger stiekem verliefd was?
Toen de tandarts me binnenriep, liet ik dat idee snel varen.
Deze kalende, grijzende man met diepe rimpels zag er veel te oud uit om mijn voormalige klasgenoot te zijn.
Na de controle vroeg ik voorzichtig:
“Heb jij vroeger op het Johan de Witt College gezeten?”
“Ja,” antwoordde hij trots.
“Wanneer ben je geslaagd?”
“In 1987. Waarom vraag je dat?”
Mijn ogen werden groot.
“Dan zaten wij bij elkaar in de klas!”
Hij keek me een paar seconden zwijgend aan.
Toen vroeg die kale, grijsharige, gerimpelde oude man:
“Serieus? Welk vak gaf je?”
Check ook:
