Mijn vrouw en ik zaten laatst in een gezellig restaurantje in Utrecht — eindelijk een avondje zonder de kinderen.
Net toen ik mijn vork pakte om een hap te nemen van m’n biefstuk, zegt ze ineens:
“Wacht even, we moeten eerst bidden.”
Ik zeg: “Nee joh, dat hoeft nu niet.”
Ze kijkt me verbaasd aan: “Hoezo niet? Thuis doen we dat toch ook, als ík kook?”
Ik glimlach en zeg: “Ja, maar hier hoef ik me geen zorgen te maken. Deze kok weet wat hij doet.”
Check ook:
