Een vrouw zit met een baby in de wachtkamer van de arts. Het is tijd voor de allereerste uitgebreide check van de kleine, dus ze is een beetje zenuwachtig. Na een tijdje komt de dokter binnen en begint hij stap voor stap de gebruikelijke controles te doen: oortjes, oogjes, hartje luisteren, beentjes bewegen. Alles lijkt in orde, totdat hij bij de weegschaal komt. Hij fronst zijn wenkbrauwen.
“Hmm… dit gewicht is wel aan de lage kant,” zegt de dokter bedenkelijk. “Krijgt uw baby borstvoeding of flesvoeding?”
“Borstvoeding,” antwoordt de vrouw zelfverzekerd.
De dokter knikt, denkt even na en zegt: “Goed, dan wil ik graag even wat controleren. Kunt u uw blouse en BH even uitdoen?”
De vrouw twijfelt kort maar doet braaf wat hem gevraagd wordt. De arts onderzoekt haar zorgvuldig: hij knijpt een beetje, drukt hier en daar, masseert licht en mompelt ondertussen dat hij iets niet helemaal vertrouwt. Na een paar minuten kijkt hij haar recht in de ogen en zegt:
“Geen wonder dat deze baby te licht is… er komt helemaal geen melk uit!”
De vrouw glimlacht ineens breed en antwoordt:
“Dat weet ik, dokter! Ik ben zijn oma. Maar ik ben toch blij dat ik even mee mocht voor dit onderzoek.”
Check ook:
