Op een zonnige middag rijdt een stofzuigerverkoper met zijn glimmende bestelbus het erf van een afgelegen boerderij op.
Hij klopt aan, en de boerin — een stevige vrouw met een schort vol meel — doet open.
Nog voor ze iets kan zeggen, begint hij enthousiast te ratelen:
“Goedemiddag mevrouw! Ik heb hier de allerbeste stofzuiger ter wereld. Hij zuigt alles op: stof, kruimels, modder, noem maar op. Uw huis wordt er brandschoon van.”
Zonder toestemming loopt hij bijna de woonkamer in en zegt:
“Om het te bewijzen, maak ik eerst even uw tapijt vies.”
Hij pakt een doos vol troep — aarde, zand, stukjes papier — en kiepert alles midden op de vloer.
Met een brede grijns zegt hij:
“En nu gaat mijn stofzuiger dit in een paar seconden wegwerken. Blijft er ook maar één korreltje liggen, dan eet ik het zelf van de vloer. Zo zeker ben ik van mijn product.”
De boerin leunt nonchalant tegen de deurpost, kijkt hem van top tot teen aan en antwoordt droog:
“Nou… begin maar alvast met kauwen, want hier op de boerderij hebben we geen elektriciteit.”
Check ook:
