Een mot vliegt een dokterspand binnen.
De dokter, verbaasd, zegt:
“Meneer de mot… waarom komt u bij mij binnenvliegen? Ik ben een mensendokter. U bent een mot.”
De mot zucht diep en zegt:
“Dokter, ik weet het… maar ik weet niet meer waar ik naartoe moet. Mijn leven is een puinhoop. Ik word wakker in een vreemd bed, naast een mot waarvan ik me nauwelijks herinner dat ik haar ooit gekozen heb. Mijn kinderen… dokter, ik kan mijn zoon Peter nauwelijks aankijken. Als ik in zijn ogen kijk, zie ik alleen zwakte. En mijn dochter, haar haat ik zelfs een beetje. Mijn baas, Gregor Ivanovitsj… ik werk elke dag voor hem zonder voldoening. Ik voel me gevangen in een leven dat ik niet gekozen heb, dokter.”
De dokter knikt langzaam en zegt:
“Maar… waarom bent u dan bij mij gekomen? Ik ben geen therapeut, ik ben een huisarts. U bent een mot. Waarom kwam u hier binnen?”
De mot antwoordt:
“Omdat het licht aanstond.”
Check ook:
