Een zakenman rijdt na een lange werkdag van Rotterdam naar huis. Het is al laat en ergens op een rustig landweggetje in de Betuwe beginnen zijn ogen dicht te vallen.
Om ongelukken te voorkomen, zet hij zijn Mercedes langs de kant van de weg, doet zijn stoel achterover en valt binnen een paar minuten in slaap.
Maar net wanneer hij lekker ligt te dromen, wordt er op zijn autoraampje getikt.
Hij doet zijn ogen open en ziet een oud vrouwtje op een fiets staan.
“Meneer, weet u misschien hoe laat het is?”
De zakenman kijkt geïrriteerd op zijn horloge.
“Het is vijf voor twee, mevrouw!”
“Dank u wel, hoor!” zegt het vrouwtje vriendelijk, waarna ze verder fietst.
De man sluit zijn ogen en probeert opnieuw te slapen.
Tien minuten later klinkt er alweer getik op zijn raam.
Dit keer staat er een jogger naast zijn auto.
“Sorry meneer, weet u hoe laat het is?”
De zakenman zucht diep.
“Het is VIJF OVER TWEE!” roept hij.
De jogger bedankt hem en rent verder.
Nu is de zakenman het helemaal zat.
Hij pakt een vel papier uit zijn aktetas en schrijft er met grote letters op:
IK WEET NIET HOE LAAT HET IS!
Hij plakt het briefje aan de binnenkant van zijn autoraam, doet zijn stoel weer achterover en valt tevreden in slaap.
Een kwartiertje later wordt er opnieuw op het raam getikt.
Woedend draait hij het raampje open.
“WAT NOU WEER?!”
Naast zijn auto staat een jongetje op een fiets.
Het jongetje wijst naar het briefje, kijkt op zijn horloge en zegt vriendelijk:
“Geen probleem, meneer! Het is inmiddels half drie!”
Check ook:
