Een uitzendkracht dacht het netjes aan te pakken: appje sturen, beleefd blijven en netjes afsluiten met “excuus voor het ongemak”. Reden van afmelding? Een ongelukje, arm in het gips, einde verhaal. Klinkt logisch. Hij voegde er zelfs nog aan toe: “Ik hoop dat er binnenkort weer plek is als mijn gips eraf is.” Keurig toch? Ware het niet dat internet altijd nét iets beter oplet dan je denkt.
Oeps… die foto kennen we ergens van
Om het verhaal kracht bij te zetten stuurde de uitzendkracht een foto van een arm in gips mee. Alleen: die arm bleek niet van hem. Binnen no time werd duidelijk dat de foto gewoon van internet was geplukt. Geen unieke tatoeage, geen herkenbaar bankstel, niets. Gewoon… Google-gips. En ja, dan gaat het snel. Wat begon als een zielig ongelukje veranderde plots in een digitale speurtocht met één conclusie: dit voelt niet helemaal gips-echt.
Les van de dag: lieg niet met screenshots
De moraal? Als uitzendkracht kun je beter zeggen dat je je teen hebt gestoten dan bewijs sturen dat niet van jou is. Want één stockfoto later is je geloofwaardigheid net zo gebroken als die zogenaamd gebroken arm. Volgende keer gewoon eerlijk zijn — of op z’n minst zelf even een foto maken 😏
Check ook:
