Een slager is druk bezig in zijn winkel als hij ineens een hond ziet zitten. Hij jaagt het beest weg, maar een paar minuten later zit ‘ie er weer.
Deze keer ziet hij dat de hond een briefje in z’n bek heeft:
“1 kilo gehakt, 2 biefstukken, 1 kilo varkensvlees, alstublieft.”
Er zit ook nog een biljet van 50 euro bij. De slager maakt de bestelling, stopt het wisselgeld erbij en geeft het in een plastic zak aan de hond.
Die pakt het netjes aan en loopt de winkel uit.
Nieuwsgierig geworden besluit de slager hem te volgen.
De hond loopt naar het zebrapad, legt de zak neer, drukt met zijn poot op het knopje, pakt de zak weer op en steekt pas over als het licht op groen springt.
Even later komt hij bij een bushalte. Hij bekijkt de dienstregeling, gaat op een bankje zitten en wacht.
De eerste bus is het niet — hij kijkt naar het lijnnummer en laat ‘m gaan.
De tweede bus is raak. Hij stapt in, slager erachteraan.
Na een ritje door de stad drukt de hond op de stopknop, stapt uit en loopt met de boodschappentas naar een rijtjeshuis.
Bij de voordeur legt hij de zak neer en gooit zich tegen de deur aan.
Geen reactie.
Nog een keer — harder.
Nog niks.
De hond loopt naar de tuin, klimt op de muur, loopt naar een zijraam en begint daar z’n kop tegen te bonken.
Nog steeds niemand.
Hij springt van de muur, pakt de zak weer op en gaat geduldig bij de voordeur zitten wachten.
Even later gaat de deur open en begint de bewoner meteen tegen de hond te schelden:
“Dom beest! Weer je sleutels vergeten?!”
De slager, met z’n mond nog open van verbazing, roept:
“Wat doe jij nou moeilijk?! Die hond is briljant! Die moet op tv!”
Waarop de man zegt:
“Briljant? Dit is al de tweede keer deze week dat hij z’n sleutels vergeet!”
