Samantha werkte al jaren als huishoudhulp in het gigantische landhuis van een CEO van een internationaal bedrijf. Op een dag besloot ze dat het tijd was voor loonsverhoging en stapte ze naar de vrouw des huizes.
Die keek haar verbaasd aan. “Waarom denk jij dat je opslag verdient?” vroeg ze achterdochtig.
“Wel,” zei Samantha, “daar heb ik drie goede redenen voor.
Ten eerste: ik strijk beter dan u.”
“Wie zegt dat jij beter strijkt dan ik?” vroeg de vrouw geprikkeld.
“Uw man, mevrouw.”
De vrouw trok een wenkbrauw op, maar zei niets.
“Ten tweede,” ging Samantha verder, “ik kook beter dan u.”
“Wat een onzin! En wie beweert dat?”
“Ook uw man, mevrouw.”
De vrouw begon rood aan te lopen. “En de derde reden?”
Samantha keek haar recht aan en zei: “Ik ben beter in bed dan u.”
De vrouw hapte naar adem. “Heeft mijn man dát ook gezegd?!”
“Nee mevrouw… dat zei de tuinman.”
Samantha kreeg diezelfde dag nog opslag.
