Het is hartje winter in Nederland. Het heeft de hele nacht gevroren en de wegen zijn spekglad.
Bij een rood verkeerslicht stopt een grote vrachtwagen. Achter hem rijdt Peggy. Zodra ze stilstaat, ziet ze tot haar verbazing dat de lading uit de vrachtwagen op straat valt.
Ze stapt snel uit, loopt naar de cabine en klopt op het portier.
“Meneer! Meneer! Ik ben Peggy en volgens mij verliest u uw lading!”
De chauffeur wil net reageren, maar op dat moment springt het verkeerslicht op groen. Hij trekt op en rijdt verder.
Een paar kilometer later staat het volgende verkeerslicht op rood.
Peggy ziet dat er nog steeds van alles uit de vrachtwagen valt. Ze stapt opnieuw uit en loopt naar de chauffeur.
“Meneer! Ik ben Peggy. Ik weet niet of u me net gehoord heeft, maar u verliest nog steeds uw lading!”
Opnieuw wil de chauffeur iets zeggen, maar het licht wordt groen en ze moeten verder.
Bij het derde verkeerslicht hebben ze wéér rood.
Peggy begint zich inmiddels serieus zorgen te maken. Als dit zo doorgaat, denkt ze, is die vrachtwagen straks zijn halve lading kwijt.
Ze stapt opnieuw uit, loopt naar voren en roept:
“Meneer! Luister nou even! Ik ben Peggy en u verliest al kilometerslang uw lading!”
De chauffeur draait rustig zijn raampje naar beneden en zegt:
“Mevrouw, ik ben Erik, het is winter… en ik rijd in een strooiwagen!”
Check ook:
