Een oudere boer had al jarenlang een grote boerderij ergens in de Achterhoek.
Achter zijn erf lag een grote recreatievijver. Hij had de plek gezellig gemaakt met picknickbanken, een paar fruitbomen en een jeu-de-boulesbaan.
Op een warme zomeravond besloot de boer nog even een rondje over zijn terrein te lopen. Voor de zekerheid nam hij een emmer mee, want hij wilde onderweg wat appels plukken.
Toen hij bij de vijver in de buurt kwam, hoorde hij gelach en vrolijk geroep.
Nieuwsgierig liep hij dichterbij.
Tot zijn verbazing zag hij een groep jonge vrouwen die aan het zwemmen was.
Zodra de vrouwen hem zagen, zwommen ze snel naar de overkant van de vijver.
Eén van hen riep:
“Wij komen echt niet uit het water zolang u daar staat, meneer!”
De boer glimlachte en zei:
“Dames, maak je geen zorgen. Ik ben niet gekomen om naar jullie te kijken en ook niet om jullie uit het water te jagen.”
Hij hield zijn emmer omhoog en vervolgde:
“Ik ben hier alleen om de eenden te voeren…”
Hij wachtte even en voegde eraan toe:
“…en de twee loslopende krokodillen die hier sinds vorige week rondzwemmen.”
Check ook:
