Een vader staat met zijn zoontje bij de bakker te wachten. Voor hen staan nog een paar klanten en achter de toonbank wordt hard gewerkt.
Dan komt er een opvallend opgetutte dame binnen. Ze draagt hoge hakken, een bontgekleurde jas, flink wat make-up en een kapsel dat duidelijk veel tijd heeft gekost.
Het jongetje blijft haar nieuwsgierig aankijken. Eerst kijkt hij naar haar gezicht, dan even om zich heen en daarna weer naar de vrouw.
Na een tijdje vraagt de dame:
“Wat is er, knul?”
Het jongetje zegt heel serieus:
“U bent zeker achttien?”
De vrouw kijkt verrast.
“Wat zei je?”
“U bent zeker achttien?” herhaalt het jongetje.
De vrouw begint meteen te stralen. Ze draait zich om naar de andere klanten en roept enthousiast:
“Horen jullie dat? Hij denkt dat ik achttien ben! Wat ontzettend lief!”
Daarna kijkt ze het jongetje glimlachend aan.
“Maar ik zal je iets verklappen: ik ben eigenlijk zesendertig.”
Het jongetje kijkt haar verward aan, wijst naar het nummertje in de hand van zijn vader en zegt:
“Daar snap ik niks van. Wij hebben nummer zeventien en u kwam direct na ons binnen. Dan moet u toch nummer achttien hebben?”
Check ook:
