Op een zondagochtend zat dominee Van Dijk na afloop van de kerkdienst de collecte te tellen. Tussen het muntgeld en de briefjes vond hij ineens een opvallende roze envelop.
Hij maakte hem open en keek verbaasd: er zat maar liefst €1.000 in.
Hoewel hij benieuwd was wie zo’n groot bedrag had gegeven, besloot hij er verder niets van te maken en was hij vooral dankbaar voor de gulle gift.
Een week later gebeurde precies hetzelfde.
Weer lag er een roze envelop tussen de collecte. En opnieuw zat er €1.000 in.
Nu begon de dominee toch nieuwsgierig te worden.
De zondag daarop hield hij tijdens de collecte goed in de gaten wie wat in de collecteschaal legde. Even later zag hij een keurig geklede oudere dame voorzichtig een roze envelop op de schaal leggen.
De weken daarna gebeurde telkens hetzelfde.
Uiteindelijk kon de dominee zijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen.
Na de dienst stapte hij op de vrouw af.
“Neemt u mij niet kwalijk, mevrouw, maar ik heb gemerkt dat u iedere zondag €1.000 aan de kerk schenkt.”
De vrouw glimlachte.
“Dat klopt, dominee. Mijn zoon stuurt mij iedere week geld en ik vind dat de kerk daar ook een deel van mag krijgen.”
“Dat is ontzettend gul van u,” zei de dominee. “Maar €1.000 per week is nogal wat. Stuurt uw zoon u dan zoveel geld?”
“O ja,” antwoordde ze trots. “Hij stuurt me iedere week €10.000.”
De dominee trok grote ogen.
“€10.000 per week? Dan moet uw zoon wel bijzonder succesvol zijn. Wat doet hij voor werk?”
“Hij is dierenarts,” antwoordde de vrouw.
“Dierenarts?” zei de dominee verbaasd. “Ik wist niet dat je daar zóveel mee kon verdienen. Waar heeft hij zijn praktijk dan?”
De oude dame glimlachte trots.
“Hij heeft twee zaken op de Wallen in Amsterdam.”
Check ook:
