Een succesvolle boer overlijdt en laat zijn grote boerderij achter aan zijn weduwe.
Ze was een mooie, slimme vrouw en vastbesloten om het bedrijf zelf draaiende te houden.
Alleen zat er één probleem: ze had weinig verstand van het boerenleven. Daarom besloot ze een knecht aan te nemen. Na wat gesprekken koos ze uiteindelijk voor een nette, verzorgde man die verrassend veel kennis van het vak bleek te hebben.
Dat bleek een schot in de roos. De knecht werkte keihard, wist overal raad op en binnen korte tijd draaide de boerderij beter dan ooit. Wekenlang werkten ze zij aan zij en de weduwe was erg tevreden.
Op een avond zei ze tegen hem:
“Je hebt de afgelopen tijd fantastisch werk geleverd. Ga vanavond maar eens naar de stad en geniet er een beetje van.”
De knecht hoefde dat geen twee keer te horen en vertrok meteen.
Maar toen het laat werd en hij nog steeds niet terug was, begon de weduwe zich zorgen te maken.
Om één uur nog niks.
Om twee uur ook niet.
Half drie ging eindelijk de deur open.
De knecht stapte voorzichtig naar binnen en zag de weduwe zwijgend bij de open haard zitten.
Ze keek hem strak aan en zei:
“Kom eens hier.”
Met knikkende knieën liep hij naar haar toe.
“Doe mijn blouse uit,” zei ze streng.
Bevend deed hij wat ze vroeg.
“Nu mijn laarzen.”
Ook die trok hij uit.
“En nu mijn rok.”
Gehoorzaam deed hij dat ook.
“En als laatste mijn bh.”
Hij slikte, maar deed ook dat.
Toen keek ze hem recht aan en zei:
“En als ik je nog één keer met mijn kleren naar de stad zie gaan, vlieg je eruit!”
Check ook:
