Luca, een ondernemend jongetje van 12, verhuist naar een dorp en koopt van een boer een oude pony voor 100 euro.
De boer belooft de pony de volgende dag te brengen.
Maar die ochtend verschijnt hij met een lang gezicht.
“Jongen, ik heb slecht nieuws… de pony is vannacht overleden.”
Luca fronst. “Oké, geef me dan m’n 100 euro terug.”
“Dat gaat niet… ik heb het geld gisteren al uitgegeven aan boodschappen en bier.”
Luca denkt even na. “Breng die dode pony dan maar toch.”
De boer kijkt hem verward aan. “Wat moet je daar nou mee doen?”
“Ik ga ‘m verloten.”
“Een dode pony?! Dat kun je toch niet maken!”
“Jawel hoor, ik zeg gewoon niet dat-ie dood is.”
De boer haalt zijn schouders op en levert de dode pony af.
Een maand later loopt de boer Luca opnieuw tegen het lijf.
“Zeg, hoe is dat nou afgelopen met die pony?”
“Geweldig!” zegt Luca. “Ik verkocht 500 lootjes van 2 euro per stuk. Dat is 1000 euro. De winnaar kreeg de pony.”
De boer kijkt hem aan, verbaasd. “Maar… was er dan niemand boos?”
“Alleen de winnaar. Dus ik gaf hem z’n 2 euro terug. Iedereen blij!”
Lees de volgende mop:
