Diergaarde Blijdorp had een groot probleem.
Echt een héél groot probleem. Hun populairste attractie, de gorilla Jopie, was ’s nachts onverwacht overleden. De directie zag de bezoekersaantallen al kelderen, want zonder Jopie kwam er niemand meer.
De dierentuin besloot daarom in paniek een noodoplossing te regelen: ze huurden een man in die een gorillapak aantrok en zich voordeed als Jopie.
De directeur zei tegen hem:
“Het is simpel. Beetje rondlopen, wat hangen, af en toe krabben. Zes dagen per week, twaalf uur per dag. Gewoon… gorilla zijn.”
De man stemt toe, trekt het pak aan en gaat het verblijf in.
Wanneer Blijdorp opengaat, stormen de bezoekers massaal naar het gorillahok. De man is eerst wat nerveus, maar ziet al snel lachende gezichten en wijzende kinderen. Dat geeft hem zelfvertrouwen.
Hij begint wat extra te doen: wat stoer rondlopen, op zijn borst kloppen, een paar indrukwekkende blikken. Het publiek geniet zichtbaar.
Dan grijpt hij een touw en begint van links naar rechts door het verblijf te slingeren. De mensen lachen, maken foto’s en klappen enthousiast.
De man gaat nog een stap verder en maakt een spectaculaire salto naar een hoge boomtak. Het publiek gaat compleet los en begint te scanderen:
“Jo-pie! Jo-pie! Jo-pie!”
Voor zijn grote finale klimt hij nog hoger, neemt vaart… maar glijdt uit.
Hij vliegt over de muur en landt pardoes in het leeuwenverblijf.
In totale paniek begint hij te gillen:
“Help! Help! Ik ben geen gorilla! Ik ben een mens! Red me!”
Op dat moment springt een leeuw bovenop hem en fluistert in zijn oor:
“Hou je mond, mafkees… of we zijn straks allebei werkloos.”
Check ook:
