Een jongen vraagt aan zijn vader:
“Pap, wat is politiek eigenlijk?”
Zijn vader zegt:
“Dat is heel simpel, jongen. Kijk… ik werk elke dag en verdien het geld, dus ik ben het kapitalisme.
Je moeder beheert het geld thuis, dus zij is de regering.
Opa let erop dat alles netjes en volgens de regels gaat, dus hij is de overheid.
De huishoudster doet al het zware werk, dus zij is de arbeidersklasse.
Wij doen dit allemaal voor jou, dus jij bent het volk.
En je babybroertje in de luiers… dat is de toekomst.”
De jongen denkt erover na en vraagt of hij er een nachtje over mag slapen.
Die nacht wordt hij wakker omdat zijn broertje vreselijk huilt: zijn luier zit helemaal vol.
Hij loopt naar de slaapkamer van zijn ouders. Zijn moeder ligt diep te slapen en krijgt hij niet wakker.
Dan gaat hij naar de kamer van de huishoudster… en ziet hij zijn vader bij haar in bed liggen.
Op de gang ziet hij zijn opa door het sleutelgat gluren.
Iedereen is druk bezig. Niemand let op hem. En niemand op de baby.
De jongen schudt zijn hoofd en gaat weer naar bed.
De volgende ochtend vraagt zijn vader:
“En, kun je nu uitleggen wat politiek is?”
De jongen zegt:
“Ja. Het kapitalisme misbruikt de arbeidersklasse,
de overheid kijkt toe,
de regering slaapt,
het volk wordt genegeerd…
en de toekomst ligt te huilen.”
Check ook:
