Ik zat vanmiddag in een snackbar om even snel wat te eten.
Frietje speciaal, kroketje erbij, gewoon een typisch Nederlandse lunch.
Op een gegeven moment voel ik ineens een windje opkomen.
Zo eentje waarvan je denkt: die kan ik vast wel laten gaan zonder problemen.
Dus ik kijk even om me heen.
De andere gasten zaten lekker ver uit elkaar.
Twee bouwvakkers bij het raam, een moeder met haar kind achterin, en de snackbarhouder druk bezig bij de frituur.
Nog een voordeel:
De muziek stond lekker hard. Radio 538, volume net iets te enthousiast.
Ik dacht: prima moment.
Dus ik laat ’m gewoon gaan.
Maar precies op dat moment zie ik ineens dat iedereen mijn kant op kijkt.
De bouwvakkers stoppen met praten.
De moeder trekt haar kind iets dichter naar zich toe.
Zelfs de snackbarhouder kijkt op van de frietpan.
En toen viel het kwartje.
Ik had oordopjes in.
En ik luisterde helemaal niet naar de muziek van de snackbar…
Check ook:
