Een eigenwijze gast loopt een kapsalon binnen en ploft neer naast een nonnetje.
Hij knipoogt en zegt:
“Zuster… heb jij vanavond al plannen?”
De non kijkt hem vernietigend aan en verlaat zonder iets te zeggen de zaak.
De kapper, Jean, die alles heeft gevolgd, grinnikt.
“Als je écht indruk wilt maken,” zegt hij,
“ga dan vannacht om twaalf uur naar het kerkhof. Trek een wit laken aan, plak een baard op en doe alsof je een hemelse verschijning bent. Dan zal ze vast luisteren.”
De eigenwijze gast vindt het een briljant plan.
Om klokslag twaalf staat hij op het kerkhof, gehuld in een wit laken.
Even later ziet hij het nonnetje aankomen.
Hij springt achter een grafsteen vandaan en roept met zware stem:
“Ik ben een hemelse boodschapper! Als jij wilt dat je gebeden worden verhoord, moet je doen wat ik zeg!”
Het nonnetje denkt even na en zegt kalm:
“Goed… maar dan wel hier achter dat muurtje.”
De eigenwijze gast kan zijn geluk niet op.
Na afloop trekt hij triomfantelijk zijn nepbaard af en roept:
“Ha! Ik ben geen hemelse boodschapper… ik ben die gast uit de kapsalon!”
Het nonnetje glimlacht, zet haar sluier af en zegt:
“Ha! En ik ben geen non… ik ben Jean, de kapper.”
Check ook:
