Een man koopt een verffabriek in een klein Nederlands dorp.
Hij gaat langs bij de lokale vrijwillige brandweer om te kijken of zij een eventuele brand in zijn fabriek zouden aankunnen. Wat hij aantreft stelt hem niet gerust: één oud brandweerautootje uit de jaren tachtig en een groep vrijwilligers die vooral veel koffie drinken.
De eigenaar zegt:
“Jongens, het spijt me, maar ik heb er weinig vertrouwen in dat jullie een brand in mijn fabriek kunnen blussen. Ik ga een contract sluiten met de brandweer van de grote stad hier vlakbij.”
Een paar maanden later gebeurt het ondenkbare: de fabriek staat in lichterlaaie.
De eigenaar belt direct de grote-stadsbrandweer. Wanneer die aankomt, besluit de brandweercommandant dat de brand veel te heftig is om dichtbij te komen. Ze zetten een wegafzetting neer en wachten op een veilig moment.
Plotseling komt de dorpsbrandweer aan scheuren—de oude brandweerwagen stuitert over de weg, zwaailichten knipperen half en de sirene klinkt als een blèrende koe.
De chauffeur zwaait wild dat iedereen uit de weg moet gaan en rijdt dwars door de afzetting heen, ramt de deur van de fabriek open en stopt pas in het gebouw.
Binnen zetten ze direct een paar slangen op; de andere vrijwilligers pakken scheppen en beginnen zand op het vuur te gooien.
De grote-stadscommandant ziet het gebeuren en roept:
“Kom op mannen, we gaan helpen! Als zij het durven, kunnen wij niet achterblijven!”
Na uren hard werken weten ze een groot deel van de fabriek te redden.
De eigenaar is enorm opgelucht en zegt tegen de dorpsbrandweercommandant:
“Dit was het ongelofelijkste wat ik ooit heb gezien! Dank jullie wel! Ik maak meteen €10.000 over voor jullie korps. Weet je al waar jullie het aan willen besteden?”
De commandant denkt even na en zegt dan:
“Nou… ik weet niet wat we met de rest gaan doen, maar morgen als eerste krijgt die brandweerauto nieuwe remmen.”
Check ook:
