Een vrouw besluit zichzelf voor haar 50e verjaardag eens flink te verwennen en boekt een nacht in een chique, luxe hotel ergens in Nederland.
De volgende ochtend schrikt ze zich rot wanneer de receptionist haar een rekening van €250 overhandigt. Ze vraagt meteen waarom het bedrag zo hoog is.
“Het is misschien een mooi hotel,” zegt ze, “maar €250 voor één nacht is echt absurd. Ik heb niet eens ontbeten!”
De receptionist legt rustig uit dat dit het standaardtarief is. Daar neemt de vrouw geen genoegen mee en ze wil de manager spreken.
Even later verschijnt de manager.
“Mevrouw,” zegt hij, “ons hotel beschikt over een olympisch zwembad en een enorm congrescentrum. Daar kunt u allemaal gebruik van maken.”
“Maar daar heb ik helemaal geen gebruik van gemaakt,” zegt de vrouw.
“Dat klopt,” antwoordt de manager, “maar ze zijn er wél. U had ze kúnnen gebruiken.”
De manager gaat verder:
“Daarnaast hebben wij elke avond topentertainment in het hotel, met artiesten van wereldklasse.”
“Daar ben ik ook niet heen geweest,” reageert de vrouw.
“Maar ze waren er wel,” zegt de manager, “en u had erheen kúnnen gaan.”
Wat de manager ook noemt, de vrouw blijft herhalen:
“Maar ik heb het niet gebruikt!”
Na een paar minuten discussie zucht ze, pakt haar portemonnee en besluit te betalen.
De manager kijkt verbaasd naar de cheque en zegt:
“Maar mevrouw… dit is maar €50.”
“Dat klopt,” zegt de vrouw droog. “Ik heb u €200 in rekening gebracht omdat u met mij geslapen hebt.”
“Wat?! Dat is helemaal niet gebeurd!” roept de manager verontwaardigd.
De vrouw haalt haar schouders op en zegt:
“Jammer dan. Ik was hier. U had gekund.”
Check ook:
