Een jonge man stapt de apotheek binnen.
“Goedemiddag, mag ik een ‘beschermpje’?” vraagt hij.
“Mijn vriendin heeft me vanavond uitgenodigd om te komen eten… en ik denk dat ze iets verwacht.”
De apotheker geeft hem er één.
Net als hij wegloopt, draait de jongen zich om:
“Doet u er toch nog maar één bij. De zus van mijn vriendin is namelijk ook héél aantrekkelijk. Ze kruist altijd zo verleidelijk haar benen als ze me ziet. Ik denk dat zij óók iets verwacht.”
De apotheker zucht, maar geeft hem een tweede ‘beschermpje’.
Bij de deur volgt nog een keer:
“En eh… mag ik dan ook nog een derde? De moeder van mijn vriendin maakt altijd van die veelzeggende opmerkingen tegen me. En zij heeft me ook uitgenodigd…”
Die avond zit de jongen aan tafel: zijn vriendin links, haar zus rechts, en haar moeder recht tegenover hem.
Dan komt de vader binnen.
Plots buigt de jongen diep zijn hoofd en begint hardop te bidden:
“Heer, zegen deze maaltijd… dank u voor alles… u bent zo goed voor ons…”
Na één minuut bidt hij nog steeds.
Na vijf minuten nóg steeds.
Na tien minuten lijkt hij er niet meer uit te komen.
Iedereen kijkt ongemakkelijk. Zijn vriendin buigt naar hem toe en fluistert:
“Ik wist niet dat jij zó gelovig was…”
De jongen fluistert terug:
“En ik wist niet dat jouw vader de apotheker was…”
Check ook:
