Olivia McEvoy is een 11-jarig meisje die totaal geen zin heeft om te gaan gymen op school. Ze vraagt aan haar 27-jarige moeder, Samantha, of zij een absentiebrief voor haar wil schrijven, waarin staat dat ze last heeft van haar been. Haar moeder besluit het briefje te maken, alleen niet zoals Olivia gehoopt had.
Het briefje dat Samantha gemaakt had was verzegeld in een envelop en moest persoonlijk door Olivia overhandigd worden aan het schoolhoofd. Alleen bij het overhandigen van het briefje kwam ze van een koude kermis thuis.
In de absentiebrief stond het volgende (vrij vertaald):
“Beste meneer Whittle,
Olivia heeft mij gevraagd om een absentiebrief te schrijven voor de gymles, dus bij deze…
Olivia is kerngezond en kan prima meedoen met de gymles van vandaag. Het enige waar ze aan lijdt is pure luiheid! Olivia’s probleem is dat zij het te koud vindt om lekker te gaan gymen.
Kan ik u voorstellen om haar een paar extra rondjes te laten rennen, zodat ze alvast warm kan worden??
Als u dit briefje gelezen heeft, graag terug geven aan Olivia.
Met vriendelijke groet
Mevrouw McEvoy”
Toen Olivia het briefje terug kreeg werd ze doorverwezen naar de receptie. Daar lagen namelijk haar gymkleren te wachten op haar, die op slinkse wijze daar gedepondeerd waren. Helaas is er geen gehoor gegeven aan de extra rondjes, maar Olivia heeft haar lesje wel geleerd. Toen ze s’middags opgehaald werd door haar vader heeft ze geen woord gesproken en stond haar hoofd op ontploffen. Helemaal bij het zien van haar moeder. Al met al een wijze les voor de jonge Olivia.
