Het leven in een gehorig appartement brengt wel eens frustraties met zich mee, maar dit gesprek tussen een bewoner en zijn boze onderbuurman slaat werkelijk alles. De onderbuur, duidelijk niet in zijn beste doen, eist in een reeks verontwaardigde berichten dat het “gestamp” boven zijn hoofd onmiddellijk stopt. Hij ligt naar eigen zeggen ziek op bed en zou gillend gek worden van het geluid. De bovenbuur probeert beleefd te reageren, maar raakt gaandeweg duidelijk geïrriteerd. Wat volgt is een passief-agressieve uitwisseling die uiteindelijk een totaal onverwachte wending krijgt.
Typen maakt te veel lawaai volgens de boze onderbuurman
Het gesprek begint met een directe klacht van de boze onderbuurman: “Gestamp moet stoppen, lig ziek op bed.” Wanneer de bovenbuur verbaasd vraagt waar hij het over heeft, blijkt zelfs het typen op een toetsenbord al teveel herrie te zijn. “Typ zachter,” luidt de bizarre eis. De bovenbuur blijft kalm en legt uit dat hij gewoon aan het werk is. Het dreunt blijkbaar “enorm door”, aldus de onderbuur, die er geen geheim van maakt dat elke beweging boven zijn hoofd hem tot waanzin drijft. Ondanks dat de bovenbuur aangeeft rekening te houden met de situatie en zelfs over een uur vertrekt, blijft de boze onderbuurman klagen over “gedonder en wiebelen” en geeft zelfs loop-instructies: “Eerst je tenen op de vloer, dan je hak.” Zijn gedetailleerde tips verraden dat hij zijn bovenbuur al langer volgt in de strijd tegen geluidsoverlast.
Van irritatie naar empathie – einde met een glimlach
Toch verandert de toon in de laatste berichten plotseling. Nadat de bovenbuur op rustige toon nogmaals beterschap wenst en belooft voorzichtig te lopen, lijkt de boze onderbuurman ontdooid. Hij bedankt zijn bovenbuur met een plots warme boodschap …
Gesprek met hypergevoelige boze onderbuurman:
Beeld: Embed Jezuswatslecht
Check ook:
