De boekhoudster van een klein familiebedrijf in Utrecht gaat na ruim dertig jaar met pensioen.
Eigenaren Henk en Kees plaatsen daarom een vacature voor een nieuwe boekhouder.
Na een aantal gesprekken blijven er drie sollicitanten over.
“We maken het simpel,” zegt Henk.
“We stellen iedereen precies dezelfde vraag.”
De eerste vrouw neemt plaats.
Henk vraagt:
“Stel dat de bank per ongeluk €10.000 te veel op onze zakelijke rekening stort. Wat doet u?”
“Dan neem ik direct contact op met de bank en maak ik het geld meteen terug over.”
“Dank u wel.”
De tweede sollicitante komt binnen.
Ze krijgt dezelfde vraag.
“Ik zou eerst met u beiden overleggen,” antwoordt ze. “Dan bekijken we samen hoe we het netjes kunnen oplossen.”
“Dank u wel.”
Dan is de derde sollicitante aan de beurt.
Ook haar wordt dezelfde vraag gesteld.
Ze glimlacht en zegt:
“Ik zou niets tegen de bank zeggen. Ik zou het zo in de administratie verwerken dat niemand er iets van merkt. Daarna kunt u allebei €5.000 houden.”
“Dank u wel.”
Wanneer de vrouw de kamer heeft verlaten, kijkt Henk naar Kees.
“Nou,” zegt hij, “welke van de drie zullen we aannemen?”
Kees hoeft niet lang na te denken.
“Die met dat grote achterwerk.”
Check ook:
