Om half vier ’s nachts schrikt Erik wakker van de telefoon.
Half slapend tast hij naar zijn nachtkastje, pakt de hoorn op en mompelt:
“Met Erik…”
Aan de andere kant klinkt een geïrriteerde stem.
“Met uw buurman, meneer De Vries. Ik bel omdat het geblaf van uw hond me al de hele nacht wakker houdt. Kunt u dat beest alsjeblieft stil krijgen?”
Erik is nog niet helemaal wakker.
“Eh… ja… ik zal ernaar kijken,” mompelt hij.
De volgende nacht, precies om drie uur, gaat de telefoon bij buurman De Vries.
Hij schrikt wakker en neemt slaperig op.
“Hallo…?”
“Goedenacht,” zegt Erik opgewekt. “Met uw buurman van de overkant.”
“Weet u wel hoe laat het is?” bromt De Vries.
“Jazeker,” zegt Erik.
“Ik wilde u alleen even laten weten…”
“…dat ik helemaal geen hond heb.”
Check ook:
