Op een stormachtige herfstavond krijgt Peter autopech op een verlaten landweg. Zijn telefoon heeft geen bereik en de dichtstbijzijnde garage is kilometers verderop.
In de verte ziet hij een boerderij. Hij loopt erheen en belt aan.
Een vriendelijke boer doet open.
“Goedenavond,” zegt Peter. “Mijn auto is ermee gestopt. Zou ik misschien één nachtje bij u mogen blijven?”
“Dat is geen probleem,” antwoordt de boer. “Alleen… we hebben maar één logeerkamer en één tweepersoonsbed.”
Peter kijkt hem vragend aan.
De boer vervolgt:
“Mijn vrouw ligt daar al. Ik slaap zelf wel op de bank. Voor één nacht moet dat geen probleem zijn.”
Peter voelt zich wat ongemakkelijk, maar stemt uiteindelijk toe.
De volgende ochtend zitten de twee mannen aan de ontbijttafel.
De boer schenkt een kop koffie in en vraagt:
“En… heb je een beetje kunnen slapen?”
Peter haalt zijn schouders op.
“Ach, op zich wel…”
Hij aarzelt even en zegt dan:
“Maar eerlijk gezegd… uw vrouw had wel ontzettend koude voeten.”
De boer kijkt hem droog aan en neemt een slok koffie.
“Dat zal best,” zegt hij. “Ze wordt vandaag om elf uur begraven.”
Check ook:
