Op 1 mei 2025 ging de tweedelige documentaire The TMF Story in première op Videoland. Deze serie blikt terug op de opkomst en ondergang van The Music Factory (TMF), de iconische muziekzender die tussen 1995 en 2011 een belangrijke rol speelde in de Nederlandse popcultuur. Maar in plaats van alleen nostalgie, laat de documentaire vooral ook zien hoe het er áchter de schermen aan toeging — en dat beeld is allesbehalve rooskleurig.
TMF VJ’s vertellen openlijk over burn-outs en paniekaanvallen
Een van de meest schokkende elementen uit de documentaire is de mentale en fysieke uitputting waarmee veel TMF vj’s te maken kregen. Verschillende oud-presentatoren doen hun verhaal en geven een eerlijk inkijkje in de enorme druk waaronder ze jarenlang werkten.
Zo vertelt Jeroen Post dat hij uiteindelijk anderhalf jaar thuis kwam te zitten met burn-outklachten. Fabienne de Vries herinnert zich momenten waarop ze haar auto langs de weg moest zetten omdat ze letterlijk niet meer verder kon van vermoeidheid. Bridget Maasland spreekt over paniekaanvallen en Miljuschka Witzenhausen zegt zelfs meerdere keren flauwgevallen te zijn tijdens haar TMF-periode.
Volgens Renate Gerschtanowitz werd er zelfs tegen nieuwe gezichten gezegd dat “alle VJ’s na een half jaar een kleine mentale breakdown kregen.” Die uitspraak illustreert hoe normaal het bijna werd gevonden dat mensen volledig over hun grenzen gingen.
The Music Factory: veel succes, maar ook veel stress
Hoewel The Music Factory veel carrières lanceerde en jarenlang ongekend populair was bij jongeren, laat de documentaire zien dat de werkdruk achter de schermen vaak ongezond hoog lag. Er moest continu worden gepresteerd, nee zeggen was zelden een optie, en de VJ’s waren constant onderweg van opname naar evenement.
Veel TMF vj’s gaven toe dat ze uit enthousiasme ook zelf veel werk naar zich toetrokken, maar de grens tussen passie en overbelasting werd vaak overschreden. Wat voor het publiek eruitzag als een droombaan, bleek in werkelijkheid vaak een uitputtingsslag.
Felle kritiek op de documentaire zelf
Opvallend is dat de documentaire zelf ook voor flinke ophef zorgt. Lex Harding, oprichter van TMF, en voormalig VJ Glaze voelen zich misleid en verkeerd neergezet. In de documentaire worden beschuldigingen geuit over seksisme en racisme binnen de organisatie, en dat schiet bij betrokkenen in het verkeerde keelgat.
Harding besloot zijn medewerking in te trekken en overweegt juridische stappen. “Ik herken me totaal niet in dit beeld,” liet hij weten. Ook Jeroen Post en Fabienne de Vries spraken hun kritiek uit: volgens hen is het verhaal in de documentaire te eenzijdig. Positieve ervaringen en successen zouden nauwelijks aan bod komen.
TMF VJ’s: gebroken, maar ook dankbaar
Toch geeft de documentaire een rauw en eerlijk portret van een zender die voor velen bepalend is geweest. De verhalen van de TMF vj’s maken duidelijk dat succes soms een hoge prijs vraagt. Tegelijkertijd klinkt er ook waardering: veel van de oud-VJ’s zijn trots op hun tijd bij The Music Factory, ondanks de zware momenten.
Het werk bij TMF was voor velen een springplank en een onvergetelijke periode, maar de grens tussen ambitie en uitputting bleek vaak flinterdun. En dat is precies wat deze documentaire pijnlijk goed laat zien.
Meer dan nostalgie
The TMF Story is geen simpele terugblik vol videoclips en backstagebeelden. Het is een confronterende analyse van wat er gebeurt als jonge mensen in een razendsnel medialandschap hun dromen najagen zonder genoeg bescherming. De openhartige verhalen van de TMF vj’s zorgen voor een genuanceerd beeld van een tijdperk dat zowel glans als schaduw kende.
De documentaire roept de vraag op hoe we omgaan met prestatiedruk in de mediawereld — toen én nu. En ook al is TMF al jaren verdwenen van de buis, het gesprek over de mentale gezondheid van jonge tv-persoonlijkheden lijkt nu pas echt te beginnen.
Check ook:
