Kernbommen die spoorloos verdwijnen klinken als het plot van een spannende film, maar volgens officiële documenten is het werkelijkheid. In de geschiedenis van het Amerikaanse leger zijn meerdere incidenten geweest waarbij kernbommen betrokken waren. Sommige daarvan eindigden met wapens die nooit meer zijn teruggevonden. In totaal zouden er zes nucleaire wapens definitief verdwenen zijn na militaire ongelukken. Deze gebeurtenissen maken deel uit van zogenoemde “Broken Arrow”-incidenten: situaties waarin kernbommen betrokken raken bij ongelukken buiten een oorlogssituatie. Hoewel de Verenigde Staten ervan uitgaan dat niemand deze wapens ooit zal vinden, blijft het idee dat krachtige kernbommen ergens op de bodem van een oceaan liggen voor veel experts een ongemakkelijk scenario.
Tekst loopt verder onder de video
Wat betekent een ‘Broken Arrow’-incident?
Binnen het Amerikaanse leger wordt de term “Broken Arrow” gebruikt voor ernstige incidenten waarbij kernbommen betrokken zijn, maar die niet plaatsvinden tijdens een oorlog. Het kan bijvoorbeeld gaan om een vliegtuigcrash, een ongeluk tijdens transport of het verlies van een nucleair wapen. In totaal zijn er 32 van deze incidenten geregistreerd. Bij zes daarvan zijn de kernbommen nooit teruggevonden.
Dat betekent dat deze wapens mogelijk nog steeds ergens verborgen liggen, bijvoorbeeld diep op de oceaanbodem. De Amerikaanse overheid gaat ervan uit dat als zij de verloren kernbommen niet kunnen vinden, andere landen dat waarschijnlijk ook niet kunnen. Toch blijft het risico volgens sommige experts bestaan, vooral omdat de explosieve kracht van zulke kernbommen enorm is.
Eén enkele detonatie kan namelijk een complete stad verwoesten en miljoenen mensen doden. Juist daarom blijven deze verloren kernbommen een onderwerp van discussie binnen de internationale veiligheidswereld.
Het mysterieuze incident bij Tybee Island
Een van de bekendste gevallen waarbij kernbommen verloren gingen, vond plaats in 1958 bij Tybee Island in de Amerikaanse staat Georgia. Tijdens een trainingsvlucht botste een B-47 bommenwerper in de lucht met een F-86 straaljager. Aan boord van de bommenwerper bevond zich een Mark 15 waterstofbom.
De piloot maakte zich zorgen dat de beschadigde bommenwerper niet veilig kon landen met het wapen aan boord. Daarom besloot hij de bom in zee te laten vallen, in het water bij Wassaw Sound. De Mark 15 behoorde tot de zwaarste kernbommen van die tijd en had een explosieve kracht van ongeveer 3,8 megaton.
Na het incident startte de Amerikaanse marine een grootschalige zoekactie. Meer dan honderd militairen en sonarapparatuur werden ingezet om de zeebodem af te zoeken. Twee maanden lang werd gezocht, maar zonder resultaat. De bom werd nooit teruggevonden en behoort sindsdien tot de vermiste kernbommen.
Nog een verloren wapen in de Middellandse Zee
Een ander dramatisch ongeluk vond plaats in 1966 boven de Middellandse Zee. Twee Amerikaanse militaire vliegtuigen botsten daar met elkaar tijdens een tankoperatie in de lucht. Aan boord van een van de toestellen bevonden zich vier thermonucleaire wapens.
Door de crash werden de kernbommen over een groot gebied verspreid. Drie van de wapens werden later teruggevonden op land. De vierde verdween echter in zee en is nooit meer opgespoord. Volgens ooggetuigen zag een Spaanse garnalenvisser een vreemd wit object uit de lucht vallen, vermoedelijk een van de kernbommen die tijdens het ongeluk losraakte.
Deze gebeurtenissen zijn slechts twee voorbeelden van de 32 bekende Broken Arrow-incidenten. Hoewel de kans klein wordt geacht dat iemand deze verloren kernbommen ooit zal vinden of gebruiken, blijft het een opmerkelijk en zorgwekkend onderdeel van de geschiedenis van nucleaire wapens.In een tijd waarin geopolitieke spanningen opnieuw oplopen en discussies over nucleaire macht weer oplaaien, herinneren deze verdwenen kernbommen eraan hoe gevaarlijk en onvoorspelbaar nucleaire technologie kan zijn.
Check ook:
