De datum klinkt als iets uit een rampenfilm, maar de oorsprong ligt bij een wetenschappelijke berekening uit 1960. De Oostenrijkse natuurkundige Heinz von Foerster onderzocht destijds hoe snel de wereldbevolking groeide. Op basis daarvan kwam hij uit op 13 november 2026 als een opmerkelijk kantelpunt.
Vrijdag de dertiende heeft voor bijgelovige mensen sowieso al een onheilspellend imago. Dat het bovendien de laatste vrijdag de dertiende van 2026 is, maakt het verhaal alleen maar opvallender. Toch is er geen reden om alvast afscheid te nemen van iedereen om je heen. De voorspelling uit de jaren zestig blijkt namelijk gebaseerd op aannames die inmiddels behoorlijk zijn veranderd.
De opmerkelijke voorspelling uit de jaren zestig
Heinz von Foerster ontwikkelde destijds een zogenoemde ‘doomsday equation’. Voor zijn berekeningen gebruikte hij 24 schattingen van de wereldbevolking en onderzocht hij hoe lang het duurde voordat het aantal mensen op aarde verdubbelde.
Wat hem vooral opviel, was dat de bevolking steeds sneller groeide. Hij verwachtte dat deze ontwikkeling zich zou voortzetten, waardoor de aarde uiteindelijk zoveel inwoners zou hebben dat de mensheid letterlijk in de verdrukking zou komen.
In zijn onderzoek waarschuwde hij met de inmiddels bekende uitspraak: “Onze achter-achterkleinkinderen zullen niet van de honger omkomen; ze zullen doodgedrukt worden.” Daarmee bedoelde de natuurkundige dat toekomstige generaties niet noodzakelijk door voedseltekorten zouden verdwijnen, maar door de enorme bevolkingsgroei letterlijk geen ruimte meer zouden hebben.
Op basis van zijn berekeningen kwam hij uit bij vrijdag 13 november 2026 als de dag waarop de mensheid haar einde zou bereiken. Een behoorlijk bijzondere datum, zeker gezien de reputatie van vrijdag de dertiende.
Beeld: Pexels
Waarom de berekening waarschijnlijk niet klopt
Hoewel de voorspelling indrukwekkend klinkt, hield het model van Von Foerster geen rekening met een belangrijke ontwikkeling: de groei van de wereldbevolking zou op een gegeven moment afremmen.
In de periode waarin hij zijn berekeningen maakte, verdubbelde de wereldbevolking ongeveer iedere 32 jaar. Inmiddels is dat tempo aanzienlijk veranderd. Tegenwoordig duurt het ongeveer 83 jaar voordat de wereldbevolking verdubbelt.
Dat verschil maakt de voorspelling een stuk minder geloofwaardig. De exponentiële groei waarop zijn berekening gebaseerd was, heeft zich namelijk niet op dezelfde manier voortgezet.
Het lijkt er dus sterk op dat vrijdag 13 november 2026 niet de gevreesde dag van het einde van de mensheid wordt. Ook Von Foerster zelf zou waarschijnlijk niet ontevreden zijn geweest als zijn voorspelling niet uitkwam. Hij hoopte immers dat er op een bepaald moment iets zou gebeuren om de steeds sneller wordende zelfvernietiging van de mensheid tegen te houden.
Is het einde van de wereld dan toch dichterbij?
Dat de voorspelling uit de jaren zestig waarschijnlijk niet klopt, betekent volgens het artikel niet dat de mensheid helemaal geen reden tot bezorgdheid heeft. De grootste bedreigingen liggen tegenwoordig mogelijk ergens anders.
Door technologische ontwikkelingen beschikt de mens over steeds grotere mogelijkheden om zichzelf en de planeet schade toe te brengen. Klimaatverandering is daarbij een belangrijke zorg. Ook de enorme hoeveelheid vernietigende wapens die wereldwijd beschikbaar is, blijft een bedreiging.
De Doomsday Clock, een symbolische klok die aangeeft hoe dicht de mensheid bij een wereldwijde catastrofe staat, is bovendien dichter bij middernacht dan ooit tevoren.
Het einde van de wereld hoeft overigens niet te betekenen dat iedereen op één bepaald moment plotseling verdwijnt. Een grote ramp kan ook leiden tot een langdurige ineenstorting van de samenleving.
Beeld: Pexels
Een wereld zonder elektriciteit, internet en water
Een voorbeeld daarvan zijn zogenoemde ‘black sky events’. Dit zijn gebeurtenissen waarbij belangrijke voorzieningen, zoals elektriciteit, internet en de watervoorziening, uitvallen.
Dergelijke situaties kunnen het dagelijkse leven volledig ontregelen. Normaal gesproken worden beschadigde voorzieningen na enkele dagen weer hersteld. Maar wat gebeurt er wanneer een ramp zo groot is dat er niemand meer is om de infrastructuur opnieuw op te bouwen?
In dat scenario zou de moderne samenleving langzaam kunnen verdwijnen en zouden mensen moeten proberen te overleven zonder de voorzieningen waarop ze dagelijks vertrouwen.
De voorspelling van Heinz von Foerster uit 1960 lijkt dus niet uit te komen. Vrijdag 13 november 2026 wordt waarschijnlijk geen historische doemdag. Toch blijft de waarschuwing achter zijn berekeningen interessant: misschien is niet de hoeveelheid mensen op aarde het grootste gevaar, maar vooral wat de mensheid zelf met haar mogelijkheden doet.
Check ook:
