Vier oude vrienden zien elkaar na dertig jaar weer op een reünie. Na een paar drankjes gaat één van hen even naar het toilet.
De drie die achterblijven, beginnen over hun kinderen.
De eerste zegt trots:
“Mijn zoon begon ooit als hulpje in een bedrijf. Ging studeren, werd boekhouder, daarna manager… en nu is hij directeur. Hij is zó rijk dat hij zijn beste vriend voor zijn verjaardag een gloednieuwe Mercedes heeft cadeau gedaan.”
De tweede knikt bewonderend.
“Netjes, hoor. Maar mijn zoon is ook een succesverhaal. Hij begon als verkoper in een reisbureau, werd piloot bij een grote luchtvaartmaatschappij, kocht zich in als compagnon en bezit nu het grootste deel van het bedrijf. Hij is zó rijk dat hij zijn beste vriend een Boeing 737 gaf voor zijn verjaardag.”
De derde wil niet achterblijven.
“Dat is indrukwekkend, maar mijn zoon is ingenieur geworden en heeft zijn eigen architectenbureau gestart. Dat loopt zó goed dat hij inmiddels multimiljonair is. Voor zijn beste vriend ontwierp en bouwde hij een villa van duizend vierkante meter. Cadeautje, gewoon.”
Terwijl ze elkaar feliciteren met hun “geweldige zonen”, komt de vierde vriend terug van het toilet.
“Waarom zijn jullie zo vrolijk?” vraagt hij.
“We hadden het net over onze zonen,” zeggen ze. “En hoe trots we op ze zijn. Wat doet jouw zoon eigenlijk?”
De man glimlacht en zegt rustig:
“Mijn zoon verdient zijn geld als danser in het nachtleven.”
Het wordt even stil.
“Oei… dat lijkt me lastig,” zegt één van de anderen voorzichtig.
“Welnee,” antwoordt de man. “Ik ben juist enorm trots op hem. Hij is gelukkig, doet wat hij leuk vindt en staat stevig op eigen benen.”
“Hoezo dan?” vraagt een ander.
De man haalt zijn schouders op en zegt:
“Nou… voor zijn verjaardag kreeg hij een villa van duizend vierkante meter, een Boeing 737 en een splinternieuwe Mercedes.”
“Van wie dan?” vragen de anderen verbaasd.
“Van zijn drie vriendjes.”
Check ook:
