Een man en een vrouw die elkaar niet kennen, checken op hetzelfde moment in bij een overboekt hotel in Milaan. Door een systeemfout blijkt er nog maar één kamer beschikbaar — met één tweepersoonsbed.
De receptionist biedt z’n excuses aan, maar zegt: “Het is dit… of buiten slapen.”
Ze kijken elkaar aan, halen hun schouders op en besluiten het bed te delen, ieder op z’n eigen helft.
Eenmaal omgekleed liggen ze zwijgend naast elkaar onder de lakens, elk strak tegen de rand geplakt.
Na een minuut of dertig zegt de man:
“Lukt het een beetje om te slapen?”
“Niet echt,” antwoordt ze, “ik heb het koud.”
De man denkt even na en zegt dan:
“We kunnen dit op twee manieren aanpakken: óf ik ga een extra deken voor je halen… óf we doen alsof we al jaren getrouwd zijn.”
Ze glimlacht en zegt: “Oké, laten we dat laatste doen.”
Waarop de man zich omdraait en zegt:
“Mooi. Dan regel je je eigen deken.”
Lees de volgende mop:
